صبح که در موغان آغاز می‌شود، زندگی آرام‌آرام در کوچه‌های روستا جریان پیدا می‌کند.

بخشی از مردم راهی زمین‌های کشاورزی می‌شوند و دامداران نیز به کارهای روزانه خود می‌رسند. زندگی روستایی در اینجا هنوز ارتباط نزدیکی با زمین و طبیعت دارد.

فصل‌ها در موغان فقط تغییر هوا نیستند؛ هر فصل شکل متفاوتی به روستا می‌دهد. بهار با سبزی زمین‌ها و هوای تازه از راه می‌رسد و تابستان، فصل کار و برداشت محصولات کشاورزی است.

در میان این زندگی روزمره، صدای رفت‌وآمد مردم، دیدار همسایه‌ها و دورهمی‌های خانوادگی بخشی از فضای اجتماعی روستا را شکل می‌دهد.

عصر که می‌شود، کارها آرام‌تر می‌شوند. کوچه‌ها خلوت‌تر و هوای کوهستانی خنک‌تر می‌شود.

شاید برای کسی که از شهر به موغان سفر می‌کند، همین سادگی جذاب باشد؛ چند ساعت دور شدن از شتاب زندگی شهری و دیدن روستایی که هنوز ریتم زندگی‌اش با طبیعت هماهنگ است.